الآيات واضحة . خ 86 ص 214 س 9 محكمات آياتك . خ 90 ص 236 س 5 ان فى ذلك لآيات . خ 102 ص 305 س 9 اراه من آياته . خ 181 ص 592 س 6 ائتلاق : درخشيدن . ر . ا ل ق فى بلج ائتلاقها . خ 154 ص 484 س 2 ائْتَمَّ : قصد كرد . مص . ائتمام ر . ا م م - ائتمّ ، فعل ماضى از باب افتعال است . ليكن در اينجا به معنى مضارع التزامى ( قصد كند ) آمده است . هدى لمن ائتم به . خ 189 ص 642 س 1 لو ائتمنت : اگر به امانت بگذارم . مص . ائتمان ر . ا م ن - ائتمنت ، فعل ماضى مذكر متكلم وحده از باب افتعال است . ليكن حرف شرط ( لَوْ ) معنى آن را به مضارع كرده است . لو ائتمنت احدكم على قعب . خ 25 ص 89 س 8 اب : پدر . ج . آباء ر . ا ب و - آباء ، در اصل ، ( آباو ) بوده و سپس ( واو ) به همزه مبدل شده است . در آخر اب ، واو در حالت رفعى ، الف در حالت نصبى و ( ى ) در حالت جرّى اضافه مىشود . لا ابالكم . خ 36 ص 119 س 8 لا ابالكم . خ 39 ص 123 س 4 لا ابالكم . خ 127 ص 393 س 3 لا ابا لغيركم . خ 179 ص 584 س 4 اباء : سرباز زدن از چيزى و ناخوش داشتن . ر . ا ب ى اباء المخالفين الجفاة . خ 35 ص 116 س 8 اباع المخالفين المنابذين . خ 36 ص 119 س 6 اباحَة : روا دانستن ، حلال شمردن . ر . ب و ح هوادة فى إباحة . خ 234 ص 780 س 4 اباطيل : م . باطل : ناراست ، ناحقّ ، دروغ ، بيهوده ، بىفايده ، بى كاره ، ياوه . ر . ب ط ل الدافع جيشات الاباطيل . خ 71 ص 168 س 4